Białko ciążowe A (PAPPA-A) – Roche

Krew pobrać między 11 a 13 tygodniem i 6 dniem ciąży.

Badanie poziomu PAPP-A razem z poziomem wolnej podjednostki β-hCG składają się na tzw. test podwójny. Jest to badanie biochemiczne z krwi wykonywane w pierwszym trymestrze ciąży: między 11+0 a 13+6 tygodniem ciąży.

PAPP-A (ciążowe białko osoczowe, pregnancy associated plasma protein-A) to glikoproteina produkowana głównie przez komórki łożyska. Jest obecna we krwi matki, a jej stężenie rośnie wraz z rozwojem ciąży.

PAPP-A jest niezbędne do prawidłowej implantacji, formowania łożyska i regulacji wzrostu płodu. Ciążowe białko osoczowe zwiększa ilość wolnego insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF) odpowiedzialnego za zagnieżdżenie zarodka w błonie śluzowej macicy i prawidłowy wzrost płodu. Ma również działanie immunosupresyjne i przeciwzakrzepowe w łożysku w celu ułatwienia implantacji zarodka oraz zapobieżenia rozpoznania go przez układ odpornościowy matki jako obce.

Test PAPP-A jest badaniem przesiewowym w kierunku niektórych zespołów chromosomowych.

Niski poziom PAPP-A jest związany z aberracjami (nieprawidłowościami) chromosomalnymi:

• trisomia 21 (zespół Downa) – jest to zespół cech spowodowanych dodatkowym chromosomem 21. Zespół Downa wiąże się z charakterystycznym wyglądem, wadami różnych układów oraz obniżonym ilorazem inteligencji. Występuje z częstością 1/800 urodzeń. Częstość rośnie wraz z wiekiem matki;
  
  
• trisomia 18 (zespół Edwardsa) – jest spowodowana dodatkowym chromosomem 18. Zespół Edwardsa dotyczy częściej dziewczynek i jest związany z nieprawidłowościami w zakresie wyglądu i rozwoju. Występuje z częstością 1/3500-1/8000 urodzeń.
  
  
• trisomia 13 (zespół Patau) – dodatkowy chromosom 13 jest przyczyną ciężkich zaburzeń wyglądu i funkcjonowania narządów. 95% płodów z zespołem Patau ulega samoistnemu poronieniu. Występuje z częstością 1/5000-1/8000 urodzeń.