Przeciwciała przeciw tyreoglobulinie (anty-TG)

Pacjent powinien być na czczo.
Krew pobrać rano między 7:00, a 9:00 lub wg. wskazań lekarza.

Tyreoglobulina (Tg) wytwarzana jest w tarczycy i stanowi główny składnik w przestrzeni komórek pęcherzykowych tarczycy. W połączeniu ze swoistądla tarczycy peroksydazą (TPO), Tg odgrywa istotną rolę w procesie jodonowania L‑tyrozyny i powstawania hormonów tarczycy T4 i T3. Zarówno Tg jak i TPO mogą wykazywać właściwości autoantygenowe.

Podwyższone stężenie przeciwciał przeciwko Tg (autoprzeciwciała Tg) w surowicy występuje u chorych z zapaleniem tarczycy na tle autoimmunologicznym. Wysokie stężenie przeciwciał anty‑Tg oraz anty‑TPO występuje u większości pacjentów z przewlekłym limfocytarnym zapaleniem tarczycy (choroba Hashimoto).Częstotliwość występowania

przeciwciał przeciwko tyreoglobulinie wynosi około 50‑80 % u osób z autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy (łącznie z osobami cierpiącymi na chorobę Hashimoto) oraz około 30‑50 % u osób z chorobą Gravesa.Test anty‑Tg może dostarczyć również informacji przydatnych podczas monitorowania postępu zapalenia tarczycy w chorobie Hashimoto oraz na potrzeby diagnozy różnicowej. Obejmuje to przypadki podejrzenia zapalenia tarczycy na tle autoimmunologicznym nieznanego pochodzenia przy ujemnych wynikach testu anty‑TPO oraz w celu odróżnienia zapalenia tarczycy w chorobie Hashimoto od nietoksycznego wola guzkowego lub innych postaci zapalenia tarczycy.

Test anty‑Tg został opisany również jako użyteczny marker diagnostyczny, służący do różnicowania raka tarczycy w wypadku, gdy Tg surowicy jest ujemna oraz do wykluczenia interferencji powodowanych przeciwciałami przeciwko Tg podczas oznaczania Tg w surowicy za pomocą testu Tg. Czułość testu zwiększyć można poprzez jednoczesne oznaczenie

dodatkowych przeciwciał tarczycy (anty‑TPO, anty‑TSHR), jednak ujemny wynik testu nie wyklucza z całą pewnością istnienia choroby autoimmunologicznej. Miano przeciwciał nie wykazuje zależności z kliniczną aktywnością choroby. Miano, które pierwotnie jest podwyższone,może następnie dawać wynik ujemny w przypadku długotrwałej choroby lub

remisji. W przypadku wystąpienia przeciwciał po okresie remisji, istnieje duże prawdopodobieństwo nawrotu choroby.

Górna granica pomiaru: >4000 IU/ml.

Choroba Hashimoto a ciąża.

Choroba Hashimoto może skutecznie utrudnić zajście w ciążę. Czasami, choć w obecnej dobie powszechnego oznaczania TSH bardzo rzadko, jest główną przyczyną powikłań w jej trakcie. O niedoczynności tarczycy mówimy wtedy, kiedy tarczyca produkuje za mało hormonów w stosunku do potrzeb organizmu. Schorzenie to jest dość powszechne, dotyka ok. 5-7 % kobiet i ok. 1 % mężczyzn.

Niedoczynność tarczycy u kobiety w ciąży może prowadzić do szeregu powikłań. Jednym z najważniejszych jest ryzyko upośledzenia rozwoju płodu, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, kiedy płód jest całkowicie zależny od dostarczanych przez matkę hormonów tarczycy. Niedobór tych hormonów może skutkować obniżeniem ilości tlenu i składników odżywczych docierających do płodu, co może prowadzić do opóźnień w rozwoju narządów, a nawet neurologicznych zaburzeń u dziecka.

Ponadto, niedoczynność tarczycy w ciąży może zwiększać ryzyko powikłań u matki, takich jak nadciśnienie tętnicze ciężarnych, cukrzyca ciążowa czy przedwczesne porody. Istnieje także ryzyko zwiększenia masy ciała matki w czasie ciąży, co może prowadzić do trudności w prowadzeniu ciąży oraz komplikacji podczas porodu.

Dlatego też, planując ciążę lub będąc w ciąży, szczególnie istotne jest monitorowanie stanu tarczycy i dostosowywanie leczenia pod nadzorem specjalisty. Regularne badania krwi w celu pomiaru poziomu hormonów pozwalają na dostosowanie terapii i minimalizowanie ryzyka powikłań zarówno dla matki, jak i dziecka. Warto podkreślić, że odpowiednie leczenie w ciąży może przynieść korzyści i pomóc w uniknięciu wielu potencjalnych problemów zdrowotnych.