Paragrypa Typ 3 – przeciwciała IgG

Paragrypa, nazywana także grypą rzekomą, to choroba, której objawy są podobne do przeziębienia. U osób z osłabionym układem odpornościowym, zwłaszcza u niemowląt, seniorów i pacjentów przewlekle chorych, może mieć ciężki przebieg. Wywołuje ją wirus z rodziny Paramyxoviridae i rodzaju Paramyxovirus – HPIV (ang. Human Parainfluenza Virus).

Istnieją 4 serotypy HPIV:

typ 1 (HPIV 1) – wywołuje ostre podgłośniowe zapalenie krtani, tchawicy i oskrzeli u dzieci (inaczej krup wirusowy),

typ 2 (HPIV 2) – również jest przyczyną zapalenia krtani, tchawicy i oskrzeli, ale o łagodniejszym przebiegu,

typ 3 (HPIV 3) – powoduje zapalenia płuc i oskrzelików u niemowląt i małych dzieci,

typ 4 (HPIV 4) – zazwyczaj wywołuje objawy o łagodnym i umiarkowanym nasileniu; jest najmniej zbadanym typem HPIV, występuje rzadziej niż inne rodzaje tego wirusa.

Do zakażenia wirusem paragrypy dochodzi poprzez drogi oddechowe – na skutek wdychania aerozolu, w którym znajduje się wirus bądź jego przeniesienia z rąk lub skażonych przedmiotów w okolice ust. Większość infekcji rozpoznaje się w okresie jesienno-zimowym (typy 1 i 2), lecz mogą one również występować wiosną i latem (typ 3). Najczęściej chorują dzieci do 5. roku życia (szacuje się, że wirus grypy rzekomej odpowiada nawet za około 20% infekcji układu oddechowego u pacjentów pediatrycznych), choć HPIV mogą się zarazić także dorośli.